Bu kitap, sömürge sonrası bir Pasifik ada devletinde dilsel tanınmanın mahiyetini inceliyor.
Çalışma, Fiji Cumhuriyeti’nin günlük parlamento tutanaklarını akademik bir bakış açısıyla ele alıyor. Yüklem seçimlerinden adlandırmalara, kiplik belirleyicilerinden çeviri ve kayıt prosedürlerine uzanan filolojik bir okuma… İngilizcenin tutanakta neden eksen dil olarak kaldığını, çevirinin neden bir hak değil “duruma göre” sunulan bir “hizmet” olarak tanımlandığını ve standart değişkenin bölgesel çeşitlilik üzerindeki etkisini somut dilsel kanıtlara dayandırıyor.
Fiji’nin filolojik ve anayasal tarihini Türkçe okura ayrıntılı biçimde tanıtan kitap, Avrupa Parlamentosu, Galler, Kanada ve Yeni Zelanda gibi çevre örnekleriyle kurduğu karşılaştırmalı ve destekleyici çerçeveyle dil politikası, dil ideolojileri ve parlamenter söylem alanlarında çalışan araştırmacılar için çok temel bir başvuru kaynağıdır.
